مصباح

🔸 اگر کسی بتواند چنان نمازهایش را به جای آورد که انگار آخرین نماز اوست، می تواند راه عروج و بندگی را به کمال طی کند.

🔸 خدای تعالی به سبب عنایت ویژه ای که به نماز که ستون دین است دارد، درباره منافقان می فرماید: “وَ اِذا قاموا اِلی الصّلوه قاموا کُسالی / و چون به نماز می ایستند همراه با کسالت می ایستند” یعنی این گروه هیچ گاه خداوند را بندگی نمی کنند چه در نماز و چه در غیر آن چون روزه، حج. در این آیه تنها بر نبود نشاط آنان در نماز اشاره شده است، درباره مستان  نیز به همین نکته اشارت رفته که می فرماید: “لا تقربوا الصّلوه وَ اَنتُم سُکاری حَتّی تَعلموا ما تقربون / در حال مستی نزدیک نماز نشوید تا زمانی که بدانید چه می گویید.”

🔸 چون غفلت زده ای که استحقاق ویل دارد: “فویل للمصلّین * الّذین هم عن صلوتهم ساهون” همانند مستی است که نمی داند چه کار می کند او نیز از نزدیک شدن به نماز نهی شده است زیرا نماز مانند قرآن است و جز کسی که از چرک غفلت و خونابه نسیان و آلودگی ریا و مانند آن پاک و مطهّر باشد، نباید آن را مس کند.

📝 بخشی از کتاب “رازهای نماز” آیت الله جوادی آملی